شرکت هواپیماسازی دولتی چین، COMAC، با هواپیمای مسافربری C919 بهتدریج جایگاه خود را در بازارهای خارج از چین تقویت میکند. این هواپیما که برای رقابت مستقیم با مدلهای Boeing 737 MAX و Airbus A320neo طراحی شده، از زمان نخستین پرواز خارجی خود به سنگاپور در دو سال پیش، مسیر رو به رشدی را طی کرده است.
در شرایطی که صنعت هوانوردی جهانی با تأخیر در تحویل هواپیماها و مشکلات زنجیره تأمین دستوپنجه نرم میکند، COMAC تلاش دارد خود را بهعنوان یک رقیب بالقوه برای دو غول هواپیماسازی جهان در منطقه آسیا–اقیانوسیه معرفی کند؛ منطقهای که بهعنوان سریعترین بازار در حال رشد هوانوردی شناخته میشود.
انجمن بینالمللی حملونقل هوایی (IATA) نیز این روند را زیر نظر دارد. ویلی والش، مدیرکل این نهاد، معتقد است COMAC در گذر زمان میتواند به یک بازیگر جهانی تبدیل شود و پیشبینی میکند که طی ۱۰ تا ۱۵ سال آینده، نام این شرکت در کنار بوئینگ و ایرباس بهعنوان یکی از بازیگران اصلی صنعت مطرح شود.
فشار تقاضا در بازار آسیا–اقیانوسیه
تحلیلگران تأکید میکنند که شرکتهای هواپیمایی منطقه آسیا–اقیانوسیه بهدلیل تأخیرهای طولانی در تحویل هواپیما از سوی بوئینگ و ایرباس، کمبود موتور و گلوگاههای زنجیره تأمین، با فشار فزایندهای روبهرو هستند. در کنار این عوامل، تعرفههای گمرکی و تنشهای تجاری نیز بر برنامههای رشد تولیدکنندگان تأثیر گذاشته است.
بر اساس دادههای IATA، زمان انتظار بین ثبت سفارش تا تحویل هواپیما به حدود هفت سال افزایش یافته است. این موضوع موجب بالا رفتن میانگین سن ناوگانها و ادامه استفاده از هواپیماهای قدیمیتر با بهرهوری سوخت پایین شده و هزینههای عملیاتی شرکتهای هواپیمایی را افزایش داده است. در چنین فضایی، COMAC بهعنوان یک گزینه جایگزین بیشتر مورد توجه قرار میگیرد.
گسترش منطقهای و سفارشهای جدید
در حال حاضر بیش از ۱۵۰ فروند هواپیمای COMAC در داخل چین در حال خدمت هستند و پروازهای این شرکت به کشورهایی مانند لائوس، اندونزی و ویتنام نیز گسترش یافته است. شرکت برونئیایی GallopAir سفارش قابلتوجهی ثبت کرده و گزارشها حاکی از آن است که کامبوج نیز قصد خرید حدود ۲۰ فروند هواپیما را دارد.
حمایت دولت چین و مزیت قیمتی پایینتر، هواپیماهای COMAC را به گزینهای جذاب برای شرکتهای هواپیمایی کمهزینه در بازارهای نوظهور تبدیل کرده است. برخی شرکتها، از جمله Cebu Pacific فیلیپین، اعلام کردهاند که در افق دهه ۲۰۳۰، گزینههای پیشنهادی COMAC میتواند برای آنها قابل بررسی باشد.
چالشهای فنی و گواهینامهها
COMAC همزمان با توسعه حضور منطقهای، در تلاش برای دریافت گواهینامه از آژانس ایمنی هوانوردی اتحادیه اروپا (EASA) است. با این حال، پیشبینی میشود صدور این گواهی زودتر از سالهای ۲۰۲۸ تا ۲۰۳۱ انجام نشود.
هماهنگسازی قطعات ساخت چین با اجزای تولید غرب، سامانههای کنترل پرواز و نرمافزارها از جمله چالشهای فنی پیشروی این شرکت به شمار میرود. افزون بر این، ایجاد زیرساختهای گسترده تعمیر و نگهداری، آموزش خلبانان و پشتیبانی عملیاتی—که بوئینگ و ایرباس طی دههها بنا کردهاند—یکی دیگر از موانع مهم COMAC محسوب میشود.
آینده رقابت در بازار جهانی
COMAC تنها رقیب بوئینگ و ایرباس نیست و شرکت برزیلی Embraer نیز با دریافت سفارشهای جدید از خطوط هوایی کمهزینه، جایگاه خود را تقویت کرده است. در مقابل، بوئینگ و ایرباس با ارسال نشانههایی از بهبود روند تحویل، میکوشند موقعیت مسلط خود را در بازار حفظ کنند.
با وجود اعلام دریافت بیش از هزار سفارش برای C919، تعداد تحویلهای انجامشده تاکنون محدود بوده است. به نظر میرسد تا زمانی که COMAC چالشهای زیرساختی و ظرفیت تحویل را بهطور کامل برطرف نکند، سلطه بوئینگ و ایرباس بر آسمانهای منطقه همچنان ادامه خواهد داشت.
پیوستن به گفتگو